Met een voorZet
Goochelen is een obsessie voor mij. Letterlijk. Ik ben soms wekenlang bezig met het samenstellen van een routine en alle bronnen te vinden. Vaak lukt dat met dank aan Denis Behr en zijn Conjuring Archive. Niet zo lang geleden was ik geobsedeerd door een principe dat je als beginner leert, daarna afwijst omdat het te makkelijk is en later weer oppakt vanwege de mogelijkheden die er zijn. Deze 'Met een voorZet' gaat over: Out-to-Lunch (OTL). Eerst een geschiedenislesje.
Dit slimme principe gaat minstens terug tot de 17e eeuw en verscheen voor het eerst in Seigneur Rondin’s Trésor des secrets inestimables (1630, p. 10) en werd vastgelegd in eigentijdse manuscripten zoals Sloane 424 (ca. 1600, p. 160) en het Asti-manuscript (ca. 1700, p. 58). Deze manuscripten zijn gepubliceerd in Gibecière (Vol. 5 No. 2, zomer 2010, p. 141, en Vol. 8 No. 1, winter 2013, p. 29). Vroege methodes maakten gebruik van een gevouwen kaart en een vinger of duim om de naad te verbergen, lang voordat elastiekjes bestonden.
De truc dook opnieuw op halverwege de 19e eeuw als 'Hold it Fast' in Parlour Magic (1838, p. 157) en later in R.P.’s Ein Spiel Karten (1853, p. 22), ditmaal met een halve kaart in plaats van een vouw. Door de eeuwen heen bleef de kern hetzelfde: één kaart kon verdwijnen en vervangen worden door een andere zonder dat iemand het merkte.
Het principe werd in de 20e eeuw herontdekt en is sindsdien blijven hangen. Het werd gebruikt door William Larsen Sr. in een truc genaamd 'Finger Prints' gepubliceerd in The Sphinx (Vol. 22 Nr. 5, juli 1923, p. 149). Hoewel Edward Bagshawe vaak de eer voor het principe krijgt, publiceerde hij zijn toepassing pas in Twenty Magical Novelties (1936, p. 57). De presentatie van 'Out to Lunch' werd uitgevonden door Clare Cummings en Bob Ellis en gebruikt in hun truc met dezelfde titel 'Out to Lunch' (1946).
Hoe werkt OTL? Je hebt een stapeltje visitekaartjes met een blanco achterkant. Knip een van deze kaartjes doormidden. Ik markeer deze halve kaarten met een potloodstipje aan de bovenkant zodat ik weet op welke zijde de toeschouwer moet tekenen.
Om de hele kaartjes heen zit een dik elastiek. Je bedekt een deel van zo’n kaartje met een halve kaart. De toeschouwer denkt dat deze het hele kaartje ziet. Maar onder de halve kaart kan een plaatje zitten zodat je iets kan laten verschijnen, verdwijnen, veranderen, enz. ondanks dat het kaartje door de toeschouwer is gesigneerd.
De handeling is elke keer hetzelfde: in een hand heb je het stapeltje kaartjes met de getekende kant naar boven. De vingers van je andere hand pakt het kaartje aan de kant die getekend is. Vervolgens draai je beide handen om terwijl je hand de gesigneerde kaart vast houdt. Je trekt dan het kaartje uit de gimmick en deze leg je gesloten op de hand van de toeschouwer of op tafel. De andere hand stopt de kaartjes weg.
Naast een elastiek zijn er andere manieren om je OTL-gimmick te maken. Ikzelf gebruik de Out-To-Dinner Clip van Doc Eason. Deze is elegant en ziet er mooier uit dan een elastiek. Het nadeel is dat je deze moet navullen na een aantal keer. Maar ik heb altijd extra visitekaartjes bij mij met ook een Out-To-Dinner Clip, dus dat aanvullen is geen probleem voor mij. Ook handig als toeschouwers vragen om het stapeltje visitekaartjes te zien; je kan dan het stapeltje zonder halve kaart uit je zak halen.
Persoonlijk vind ik OTL het beste werken met andere objecten, bijvoorbeeld met een boek. Ik wens je veel leesplezier met 'In de vertaling verloren.
EFFECT Bob denkt aan een woord uit een boek. Op een kaartje schrijf je aan welk woord Bob denkt maar dat doe je in het Japans. Bob signeert het kaartje en wordt op de hand gelegd. Magisch vertalen de tekens in Bobs woord.
VOORBEREIDING Pak een Japans boek dat vertaald is naar het Nederlands zoals Norwegian Wood van Haruki Murakami. Zoek een woord op een even pagina links bovenin en schrijf dat onder de flapkaart. Onthou het paginanummer, dit ga je namelijk forceren.
UITLEG Pak het boek en blader door het boek terwijl je naar je forceerpagina gaat. Hou je linkerpink ertussen en sluit het boek. Gebruik je rechterhand om door het boek te bladeren. Riffle force naar de opening waar je pink zit en vraag Bob het woord linksboven in gedachten te nemen. Sluit het boek en leg het weg. Breng het stapeltje tevoorschijn en schrijf op de halve kaart wat Japanse tekens. Vraag aan Bob aan welk woord hij denkt. Laat vervolgens de tekens zien en vertel dat het zijn woord is maar dan in het Japans. Vraag Bob het blanco gedeelte te ondertekenen. Haal de kaart eruit en legt het op zijn hand. Vertel dat je de tekens zal vertalen en draai het kaartje om het woord te onthullen.
TER INSPIRATIE Wat zou een motivatie in je presentatie zijn waarom je de kaarten door elkaar schudt? Is het mogelijk dat de naam van de toeschouwer onder bijv. 'Fijne feestdagen!' komt te staan om het persoonlijker te maken? Wat zou je kunnen doen om deze truc niet met een regulier spel kaarten te doen?
Heb je een truc die je graag in de Informagie wil zien? Heb je feedback of wil je dat ik iets specifieks bespreek? Dan kan je me gerust mailen op fritzmeteenz@gmail.com. Het is tevens mogelijk om een lezing van mij te boeken waarbij diverse trucs uit deze columnserie worden vertoond.
Veel plezier, Fritz met een Z
BRONNEN • Een soortgelijk effect is “Broken English” van Jay Sankey (Amazing Trick Lecture Notes, 2001, p. 7 maar ook te vinden in o.a. The Definitive Sankey - Vol. 2, 2012, p. 730).
• Deze truc is gepubliceerd in mijn notes Tijd voor Lunch! (2025, p. 2).
Meer geïnteresseerd in dit principe, check deze bronnen:
- Gregory Wilson - Stockholder (1995)
• Paul Romhany - Lunch is Served (2008) • Paul Romhany - DVD Lunch Date (2009) • Jay Sankey - DVD Miracles with Business Cards (2009): 5 trucs met OTL. • Chuck Leach - DIY OTL (2014) • Mark Zacharia - May I take you out to lunch? (2015) • Mark Zacharia - May I take you Out to Another Lunch? (2015) • Mark Strivings - The Business Card Compendium (2023): er is een sectie over de OTL.
2026-02-28